Η αμπελοκαλλιέργεια στην Κεφαλονιά έχει μυθικές ρίζες που συνδέονται με τον Κέφαλο και την ιστορική «Θηναία γη», αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής παράδοσης. Κατά την Ενετοκρατία, το κρασί αυτό έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης για την αντοχή του στις θαλάσσιες μετακινήσεις και αποτελούσε μέρος ενός ιδιότυπου κρατικού μονοπωλίου. Η ζώνη παραγωγής εκτείνεται στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη, με επίκεντρο τη χερσόνησο της Παλικής, όπου το ιδιαίτερο μικροκλίμα ευνοεί την ανάπτυξη της ποικιλίας. Τα εδάφη είναι κυρίως ασβεστολιθικής σύστασης με παρουσία μάργας, ενώ οι αμπελώνες είναι ημιορεινοί, μη αρδευόμενοι και γειτνιάζουν με τη θάλασσα. Η υψηλή σχετική υγρασία και ο προσανατολισμός των αμπελώνων προς τα νότια και νοτιοδυτικά συμβάλλουν στη δημιουργία ενός μοναδικού οικοσυστήματος. Η σύγχρονη εμπορική του πορεία ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα, εδραιώνοντας τη φήμη του ως ενός εμβληματικού προϊόντος του Ιονίου με έντονα αγροτικά χαρακτηριστικά.